Leglerhütte SAC

Leglerhütte

Heb ik al verteld dat ik graag in Elm kom?

Wat ons nog de ogen uitsteekt, is een verblijf in de Leglerhütte. Op enkele kilometers van Elm kan je te voet de Leglerhütte bereiken. Na een wandeling van 2u30 kan je je neerploffen op een terras in het midden van de Zwitserse bergen. Niets in de omtrek te bespeuren, behalve een hut, bergen, natuurgebied, eten, drinken en rust. De hut ligt in het oudste natuurreservaat van Europa (de Freiberg Kärpf). Naast een drankje op het zonovergoten terras, kan je er zowel 's winters of in de zomer logeren (half pension). Je kan je vermaken door te gaan wandelen, zwemmen in een klein meertje of louter door het genieten van de omgeving met een goed boek of muziek. Ik zie het al zo voor mij. Alleen die klim van 2u30 schrikt me een beetje af maar met de nodige oefening moet dat wel lukken. Op geen enkele andere manier is de hut te bereiken. Om de 4 weken brengt een helikopter voeding en materiaal naar boven. Het reilen en zeilen van de hut wordt op een ecologisch verantwoorde manier gedaan. Eigenaar is de SAC, de Schweizer Alpen-Club maar de dagelijkse leiding wordt waargenomen door Sara en Romano Frei-Elmer. Sara is overigens de dochter van onze skileraar Beat.

Deze tocht met bijbehorend een aantal overnachtingen op deze idyllische plaats staat zeker op mijn to do-lijstje!

Krokusvakantie

Sedert zaterdagavond zijn we weer terug uit Zwitserland. Bij de terugreis vroegen de kinderen met aandrang rechtsomkeer te maken maar helaas behoort die optie niet tot de mogelijkheden. Vanavond beklaag ik het mezelf dat ik geen extra dag verlof genomen heb...
De was loert vervelend om de hoek, de winterschoenen slingeren nog in de keuken en de strijk stapelt zich met de minuut op. Maar het werk roept! Dus maar weer aan de slag: bus op, wandelingetje naar het werk, vergadering in en vergadering uit en 'back to reality'.
Onze vakantie was leuk! Fijn weer in het vertrouwde Elm te zijn. De skilessen voor mezelf en de kinderen verliepen voorspoedig. Alleen jammer dat het hotel noodgedwongen de deuren zal sluiten met ingang van 1 april. Ook in Zwitserland doet de crisis zich voelen. De Zwitsere frank die alsmaar stijgt, maakt dat toeristen vaker kiezen voor de goedkopere buurlanden. In een klein dorpje zoals Elm doet zich dat uiteraard voelen. Het idee niet meer terug te kunnen keren naar ons vertrouwde hotel doet raar aan. Alleszins is niet op wintersport gaan voor de kinderen geen optie. Nu, er zijn mogelijkheden genoeg, daar niet van, maar de avonden met hun vriendjes in het hotel zijn super voor hen. Samen eten, zonder het gezeur van mama en papa en daarna nog even het zwembad induiken of een film zien in de 'kino' zijn van onschatbare waarde. En ze genieten er zo van. Het feit dat mijn schoonvader reeds 40 jaar Elm aandoet met groepen kinderen, vrienden en familie werd door de Sportbahnen met stijl gevierd: kazen, charcuterie, fruit, wijn en specialiteiten werden voor ons als après-ski aangevoerd. Een mooiere afsluiter in de winterse zon, met zicht op de bergen, konden we ons niet voorstellen. Na de aankoop van de lekkerste chips van de wereld, de Féchy, de milde mosterd van Senf, de Suchard Express en raclette-kruiden keren we voldaan naar huis. In mijn herinneringen: de mooie skilessen met Beat en fijne mede-skiërs, mijn kinderen die het beste van zichzelf geven op de skipiste, keuvelen aan de bar met een cocktail, ontbijten met mijn familie, lunchen op de skipiste en gelukkige mensen om me heen. Wat wil een mens nog meer?

Aftellen naar Elm

Elm (Zwitserland) is een klein dorpje, gelegen in het Sernftal. Het skigebied is klein met zijn 40 km pistes. Toch zijn er een aantal troeven:

- Meervoudig wereldkampioen skiën bij de dames, Vreni Schneider heeft er haar heimat

- Elm bevindt zich in het Swiss Tectonic Arena Sardona dat door de Unesco op de Werelderfgoedlijst is geplaatst

- Het Martinsloch, waar door een gat in de berg, tweemaal/jaar de zonnestralen precies op de kerktoren schijnen

- Bewoners geven ons een 'thuisgevoel'

- Rustig en gemoedelijk

- Slechts 800 km rijden

- Lekker eten

- De pistes hebben alle moeilijkheidscategorieën

- Ideaal met kinderen

- Skiën tot practisch aan het hotel

...

Ik kan nog wel eventjes doorgaan maar dan wordt mijn bericht te lang :-). Toch was de vakantie in Valmorel zo'n meevaller dat we overwegen ook daar onze kinderen het gebied te laten verkennen. Voorlopig hebben ze er geen oren naar maar als ze beide flink hun mannetje staan op de ski's, zal Valmorel zeker één van onze toekomstige winterbestemmingen worden. 

Reeds meer dan 20j. ga ik skiën in Elm. Mijn man komt er al 40j. Hij is er, bij wijze van spreken, geboren en getogen.

Mijn schoonvader kwam er namelijk op zijn initiatief, met de school en de mutualiteit al naartoe. Nu organiseert hij nog jaarlijks een skivakantie met vrienden en bekenden. Elk jaar zien we het aantal enthousiastelingen stijgen. Eénmaal geproefd hebben van dit gebied en zijn mensen en je bent verkocht.

We nemen onze intrek in Hotel Sardona, we skiën 5 dagen en genieten 's avonds in de gemoedelijke bar en dito restaurant van de culinaire hoogstandjes van de plaatselijke kok.

Wat ons nog meer verbindt met het dorp, is het feit dat wij elkaar daar ook ontmoet hebben. Nostalgie en het feit dat mijn man en zijn familie er hun roots hebben, maken van dit dorp een pareltje waar inmiddels ook onze kinderen hun hart verloren hebben. Het moet in hun genen zitten. Daar zijn we van overtuigd.

Zaterdagnacht vertrekken we. Onze kinderen hun aftelkalenders worden dagelijks met veel plezier doorstreept. Bedankt lieve schoonouders voor al dat moois!

Het Martinsloch